Czytasz - komentujesz - motywujesz ;3

poniedziałek, 2 lutego 2015

Rozdział 8

.. Gdy otworzyłem oczy zobaczyłem Fran leżącą na pasach. Była nieprzytomna. Szybko zadzwoniłem po karetkę, po chwili przyjechała. Do szpitala pojechałem razem z nią. Przez cały czas byłem z moją dziewczyną, trzymałem ją i już nigdy nie chciałem jej puścić.
Przez cały pobyt w szpitalu płakałem jak małe dziecko. Po dwóch godzinach Dr. House przyszedł do mnie.
- Doktorze co jest z moją dziewczyną ? - zapytałem nerwowo
- Spokojnie. Pańska dziewczyna jest w dobrych rękach.. Nic poważnego jej nie dolega. Ma tylko złamane 3 żebra i rękę.
Po chwili zadzwoniłem do rodziców Fran. W mgnieniu oka przyjechali. Opowiedziałem im wszystko po kolei i co dolega Fran. Następnie zadzwoniłem do swojej mamy, że mogę dotrzeć do domu dopiero po północy.
 *Oczami Julie*
Był wtorek. Kolejny nudny dzień.. Gdy zerknęłam na wyświetlacz komórki była 6:30. Zobaczyłam również SMS'a od Lucas'a.
Fran leży w szpitalu.. Miała wypadek, gdy wracaliśmy z kina. Po lekcjach możesz przyjść do szpitala?
Od razu do niego napisałam, że wpadnę. Zrezygnowana z całego dnia poszłam do łazienki, odświeżyłam się, uczesałam i umalowałam. Podreptałam do szafy i w końcu założyłam to :
Zeszłam na dół. Od razu przywitała mnie Lena i pani Sarah. Usiadłam przy stole a starsza kobieta podała mi kubek kakao i kanapki.
- Pani Sarah nie trzeba było.. - powiedziałam łagodnie
- Twoi rodzice nie tylko mnie zatrudnili, bym pilnowała Leny. - odpowiedziała z uśmiechem. - No jedz złotko.
Kanapki wyglądały bardzo apetycznie, lecz nic nie przełknęłam. Wychodząc z domu pożegnałam się z Leną i opiekunką i wyszłam na zewnątrz. Gdy byłam na schodach, widziałam już moją przyjaciółkę idącą ku furtce.
*Oczami Isabelle*
Gdy byłam już przed moim domem ubrana w to :
Julie szła w moją stronę. Przywitałyśmy się buziaczkiem i ruszyłyśmy w stronę szkoły. Gdy przechodziłyśmy obok domu Martina, ten wybiegł jak oparzony. Później czekaliśmy na Nicodema. Po kilku minutach byliśmy w szkole. Lekcje zaczęły się standardowo o 8:30. Będąc niepełną grupą spytałam się :
- Wiecie czemu nie ma Fran i Lucas'a ?
- Hahahha może razem poszli na wagary - zaśmiał się Nicodem, a ja dałam mu kuksańca w bok.
- Pytam się serio ..
- No właśnie .. -zaczęła Julie - No ten .. Fran wczoraj miała wypadek i Lucas jest z nią w szpitalu. - wydusiła z siebie w końcu Julie
- Że co ?! - zawołali wszyscy
Julie opowiedziała wszystko to co mówił jej przez telefon Lucas. Byliśmy bardzo przerażeni.
*Oczami Lucas'a*
  Rano znów poszedłem do szpitala do Fran. Gdy dotarłem tam w 5 minut Dr. House powiedział, że Fran odzyskała przytomność.
- Mogę do niej wejść ?
- Tak, proszę. Tylko nie za długo. Pańska dziewczyna jest jeszcze bardzo osłabiona.
Idąc szybszym krokiem do mojej dziewczyny, widziałem przez szybę, że patrzy prosto na mnie. Wszedłem i przywitałem się z nią pocałunkiem.
Usiadłem na krześle i zacząłem rozmowę :
- Jak się czujesz ?
- Chyba dobrze.. Dziękuję, że przyjechałeś. - Ujęła mnie za rękę - Co mi jest ?
- Masz złamaną rękę i 3 żebra. Dr. House powiedział, że to nic nie groźnego. - uśmiechnął się
- Dzięki Bogu !
O 14:00 do sali wpadła Julie.
- Fran nic Ci nie jest ? O boże Fran !
- Nic mi nie jest, oprócz złamanej ręki i 3 żeber - zaśmiała się Fran
- Fran to nie jest śmieszne..
Julie usiadła na drugim krzesełku i gadaliśmy co wydarzyło się w szkole.
*Oczami Nicodema*
 Po szkole Julie poszła do szpitala do Fran, zaś ja odprowadziłem moją dziewczynę do domu. Podczas drogi rozmawiałem o tym co przytrafiło się Fran. Martwiłem się o nią jako przyjaciel. Gdy byliśmy pod domem Isabella'y pożegnałem się z nią pocałunkiem i ruszyłem w drogę do swojego domu. Gdy wszedłem do środka z kuchni dobiegł głos mamy:
- Cześć synku jak tam w szkole ?
- Siemka mamo, a dobrze, dobrze.
Zasiadłem do stołu, a po chwili zszedł tata i mama podała obiad. Gdy zjadłem, podziękowałem, odszedłem od stołu i pozmywałem po sobie. Następnie poszedłem na górę. Odrobiłem to co trzeba było zrobić i odpaliłem laptopa. Do 18:30 pisałem z przyjaciółmi, później położyłem się na łóżku. Nagle oczy mi się zamknęły i zasnąłem.
*Oczami Julie*
Pożegnałam się z Fran i razem z Lucasem wyszliśmy ze szpitala. Po drodze rozmawialiśmy na wszystkie tematy. Z Lucasem nie mamy przed sobą tajemnic.. Do niedawna sądziłam, że nie istnieje przyjaźń damsko - męska. Jednak się myliłam.. To najlepszy przyjaciel na świecie.. Będąc już w domu weszłam pod prysznic i podgrzałam sobie kolację, ponieważ była już 19. Zasiedziałam się ... Następnie odrobiłam potrzebne lekcje i włączyłam laptopa. O 23:00 wyłączyłam laptopa i poszłam spać.



____________________________________________________________________
             
                                                               Hej!
                                      Co myślicie o tym rozdziale?
                                 Nadal się nic nie poprawiło.. Przykro nam jest :c 
                            KOMENTUJESZ = POPRAWIASZ NAM HUMOR I MOTYWUJESZ !  

                                                                                                                         /Julie

wtorek, 20 stycznia 2015

Rozdział 7


*Oczami Isabelle*
   Kolejny tydzień minął w bardzo szybki tempie. Wynikało to z tego, że jest to dopiero wprowadzenie do nowego roku szkolnego. Po zajęciach spotykaliśmy się w grupie, chodziliśmy do ulubionej kawiarni i tak dalej.  Mamy już drugi tydzień, a więc zaczynają się już normalne zajęcia..
   Był poniedziałek, a gdy wyjrzałam przez okno pogoda była taka sama jak 31 sierpnia: słonecznie, ciepło z lekkim wiatrem. Przejechałam palcami po włosach aby nie spadały mi na twarz i pomaszerowałam do łazienki. Moja piżama w kilka sekund leżała już na podłodze a ja zaczęłam się przebierać w to: 
Następnie zaczęłam się malować, a gdy skończyłam i zerknęłam na zegarek dostałam szoku. Była 7:25. Szybko zgarnęłam torebkę z biurka i pobiegłam na dół. zakładając buty powiedziałam:
- Mamo wychodzę!
- Poczekaj! Masz pieniądze na lunch, bo nawet nie zjadłaś śniadania. - powiedziała, podając mi banknoty.
- Dziękuję - pocałowałam ją w policzek i wyszłam.
   *Oczami Julie*
Obudziłam się jak zawsze o siódmej. Weszłam do kuchni i najpierw zjadłam płatki z jogurtem, a potem poszłam do łazienki. Umyłam żeby oraz twarz, a potem wskoczyłam po ubrania do pokoju i znów wróciłam do łazienki. Przebrałam się, umalowałam oraz rozczesałam włosy. Na koniec spryskałam się perfumami i gdy tylko byłam już na 100% gotowa, założyłam buty i wyszłam. Stanęłam przed furtką i zaczęłam się rozglądać, czy ktoś już wyszedł.

*Oczami Francesca'i*
   Gdy tylko wszyscy byliśmy już przy naszym drzewie, przywitaliśmy się i ruszyliśmy do szkoły. Przed budynkiem byliśmy już kilkanaście minut później. Usiedliśmy na parkanie, rozmawiając i czekając na dzwonek, a po paru minutach było już go słychać. Każdy z nas poszedł na swoje lekcje. Wraz z Martinem i Julie poszliśmy do sali nr 7, bo naszą pierwszą lekcją był Francuski. Strasznie nudziłam się na tych zajęciach, dlatego też zawsze miałam przy sobie słuchawki. Podłączyłam je do telefonu i już po chwili odpłynęłam wraz z ulubionymi piosenkami z playlisty.
*Oczami Lucasa*
   Całe 45 minut z trudem przesiedziałem na matematyce. Gdy zabrzmiał dzwonek ucieszyłem się, bo w końcu było 10 minut wolnego, a potem była muzyka. Poszedłem na 2 piętro po Fran i następnie poszliśmy na czyste powietrze. Usiedliśmy na dziedzińcu razem z Julie i Isą, a potem dołączyli Nicodem i Martin. Przerwa nie trwała długo, i już po paru minutach znów był dzwonek. Weszliśmy do budynku i poszliśmy pod sale.
*Oczami Mike*
   O 7:40 mama odprowadziła mnie do szkoły. Wszystkie lekcje mieliśmy z naszą wychowawczynią, Panną Merfine, oprócz zajęć wf-u, które prowadził Pan Garh. Na pierwszej i drugiej lekcji był język francuski a potem był wf. Jak zawsze graliśmy w piłkę nożną, którą lubiłem. Dziewczyny za to miały gimnastykę z jakąś nauczycielką. Naszej zajęcia i tak były lepsze.

*Oczami Nicodema*
Po trzeciej lekcji mieliśmy długą przerwę, więc wszyscy wybraliśmy się do stołówki. Usiedliśmy przy stole i zaczęliśmy jeść oraz rozmawiać. Tematem była szkoła, zajęcia dodatkowe itd.
- My z Isą idziemy dzisiaj po lekcjach na przesłuchanie do szkolnego zespołu tanecznego, a wy co robicie? - zapytałem.
- Ja zajmuję się dzisiaj małą, bo opiekunka jest chora. - powiedziała Julie.
- A my idziemy do kina. - odrzekł Lucas.
- Ja pomagam tacie z dokumentami i rachunkami. -  dodał Martin.
- Czyli każdy będzie zajęty.  - powiedziała Isa.
 *Oczami Martina*
   Przerwa minęła w mgnieniu oka i znów ruszyliśmy na lekcje. Teraz mieliśmy dwie plastyki z rzędu, więc coś przyjemnego. Zająłem swoje miejsce aż nagle usłyszałem jak ktoś wypowiada moje imię. 
*Oczami Valerie*
   Cały dzień przypatrywałam się temu nowemu. Hmmm.. Jak by go tu zdobyć. Taki przystojny i mądry a przyjaźni się  taką lafiryndą. Jeszcze zobaczymy..
   Gdy na czwartej lekcji weszliśmy do sali zajęłam miejsce obok i powiedziałam:
- Hej Martin! Robisz coś w sobotę?
- Cześć Valerie. Nie, jak na razie nie mam żadnych planów.
- Mam urodziny i chciałabym obyś wpadł, zapoznał byś się lepiej ze wszystkimi z naszej klasy i w ogóle... - uśmiechnęłam się.
- Jeżeli nic ważnego mi nie wypadnie, to przyjdę.
  Na koniec uśmiechnęłam się i w tym momencie weszła nauczycielka.

*Oczami Isabelle*
   Trzy godziny później kończyła się ostatnia lekcja. Po dzwonku wszyscy z klasy poszliśmy do sali tanecznej. Tam miało się odbyć przesłuchanie. Najpierw zatańczyły osoby z 2a, a potem nasza klasa. Oczywiście byli tu tylko chętni, bo nie musieli wszyscy. Do zespoły należało 15 najlepszych osób, które reprezentowały liceum, oraz na tzw. " ławie" było kilka osób, które były na zastępstwo. Całe 4 dni uczyła się swojego układu.  Jakoś dałam radę w gdy stanęłam na środku sali, a muzyka zaczęła się wydobywać z głośników, nogi same zaczęły się rwać do tańca.
 Gdy skończyłam odetchnęłam z ulgą. Pół godziny później Mrs. Parks ogłosiła:
- Do składu zespołu tanecznego należą: blablabla - Nie chciało mi się słuchać całej listy, tylko czekałam na swoje nazwisko, czy się pojawi czy nie. - Nicodeme Moliere, blablabla - Nawet Nico się dostał. Jestem z niego dumna! - i Isabelle Verges - Jest!! Jest!! Jest!! Dostałam się!!! Moje serce krzyczało!! Cała ja krzyczałam z radości, chociaż, na zewnątrz po prostu się uśmiechnęłam i przytuliłam do Nicodema.
Około godziny osiemnastej wracaliśmy do domów.
*Oczami Lucasa*
   Po lekcjach wraz z kochaną Fran byliśmy w kinie n komedii romantycznej. Oczywiście, Fran wybierała. Po dwóch godzinach wyszliśmy z budynku i wracaliśmy do domów. Gdy szliśmy na pasach zauważyłem rozpędzone auto oraz flesz jasnych świateł. Potem już tylko usłyszałem krzyk Fran i zamknąłem oczy...
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 Hej! 
Co myślicie o tym rozdziale?
I co mogło się stać w drodze powrotnej Lucasa i Fran?
A teraz zmiana tematu..:
Jest nam przykro, że nie ma żadnych komentarzy :(  
 i mamy nadzieje, że ta sytuacja się poprawi. 
/ Isa

środa, 7 stycznia 2015

Rozdział 6

 *Oczami Julie*
   Mój budzik zadzwonił punktualnie o 7:00. Chcąc, nie chcąc wygrzebałam się z łóżka i poszłam do łazienki. Tam odświeżyłam się, umalowałam i rozpuściłam włosy następnie podreptałam do szafy. Po długiej chwili wybrałam to:
Schodząc na dół słyszałam głosy rodziców i  Leny. Przywitałam się z nimi, a oni to odwzajemnili. Usiadłam przy stole, a mama podała mi talerz z kanapkami. Później poszłam jeszcze raz do łazienki, umyłam zęby i szykowałam się do wyjścia. O 7:30 zadzwonił dzwonek, byłam pewna, że to Isa, lecz gdy otworzyłam drzwi był do Martin. Przywitał się i dał mi buziaka w policzek. Zapytał czy mogę z nim towarzyszyć w drodze do szkoły. Pokiwałam twierdząco głową, pożegnałam się z rodzicami oraz Leną i wyszliśmy.

*Oczami Isabelli*
   Obudził mnie Mike powiedział, że jest 7:20. Wstałam jak oparzona, szybko pobiegłam do łazienki i tam doprowadziłam się do porządku. Wychodząc z niej podreptałam do szafy. Nie zastanawiając się z byt długo, ponieważ nie było czasu wybrałam to:

Zeszłam na dół w błyskawicznym tempie i tak samo szybko zjadłam śniadanie. Nagle usłyszałam dzwonek, otworzyłam i zobaczyłam Julię i Martina. Pożegnałam się z rodzicami i Mike'm  a następnie poszliśmy po Nicodem'a. Gdy byliśmy już w czwórkę, zobaczyliśmy Fran i Lucas'a. Od razu przywitaliśmy się z nimi i ruszyliśmy w stronę szkoły. Lekcje zaczęły się o 8:30, więc mieliśmy jeszcze 30 minut. Julie postanowiła, oprowadzić Martina po szkole, a my usiedliśmy na murku przed szkołą.
* Oczami Martina*
     Gdy dotarliśmy do szkoły, Julie oprowadziła mnie po szkole. Jaka ona cudowna... Po skończonym zwiedzaniu zostało nam 5 minut, więc postanowiliśmy razem z Julie iść pod klasę. Po chwili było widać naszych przyjaciół, zmierzających pod klasę przed, którą staliśmy.  Pierwszą naszą lekcją była matematyka. Później razem z Dżulią i Fran, poszliśmy pod pracownię plastyczną, a reszta pod salę taneczną oraz muzyczną. Resztę dnia spędziłem z Julią, ponieważ nie widzieliśmy reszty naszej paczki, gdyż oni mieli różne lekcje od nas.
*Oczami Valerie*
  Po skończonych zajęciach tanecznych, chciałam spotkać Martina. To nowe ciacho... Gdy go w końcu odnalazłam był z tą Julią.. Podeszłam do niego, będąc plecami do mojego wroga.
- Cześć Martin - uśmiechnęłam się do niego
- Cze..ść - spojrzał na Julie
- Może masz ochotę na pizzę po szkole ? Tak wiesz, tylko my we dwoje.. ?
- Wiesz, Valeria ja już mam plany. Mam już plany z Julią.
- Ehh trudno. Wolisz marnować czas na taką idiotkę to proszę - fałszywo się uśmiechnęłam. - Ale myślę, że się kiedyś ockniesz.. - położyłam rękę na jego ramieniu
- Myślę, że powinnaś już iść. Chodź Julie idziemy. - powiedział i odeszli 
- Pfff - ruszyłam w przeciwną stronę.
* Oczami Nicodem'a*
   Gdy skończyliśmy lekcje była 15:30. Postanowiliśmy, że pójdziemy na lody. Wyszliśmy ze szkoły i zobaczyliśmy Julie i Martina, którzy się śmieją. Podeszliśmy do nich.
- A wam co tak wesoło ? - zapytałem
- Gdybyście widzieli minę Valerie, gdy Martin dał jej kosza z wyjściem na pizze. Hahahahha - śmiała się Julie.
- Już to widzę.. Haha - zaśmiała się Isa
- Idziemy na lody, idziecie z nami ? - zapytał Lucas
- No pewnie - odpowiedzieli chórem
W 5 minut doszliśmy do lodziarni. Zamówiliśmy lody i usiedliśmy przy wielkim stoliku.
Gdy wszyscy zjedli swoje zamówienie, wyszliśmy poszliśmy do parku. Tam długo rozmawialiśmy o minionym dniu.
- Trochę szkoda, że mamy inne lekcje.. Przez to się prawie wcale nie widzimy.. - powiedziała Fran
- Tak to prawda.. Wielka szkoda.. Dobrze, że po lekcjach możemy się spotykać - uśmiechnęła się Julie.
*Oczami Julie*
 Po godzinie wszyscy poszli do domów. Będąc na schodach do mojego domu Martin spytał się :
- Julie, a może  wpadniesz do mnie? Pogralibyśmy na PS3 ? - zapytał z uśmiechem
- Okay, to za godzinę ?
- Okay.
Poszłam do domu, tam przywitałam się z opiekunką Leny oraz z Mike'm. Ruszyłam na górę, następnie zaczęłam się przygotowywać. Podreptałam do łazienki. Po 30 minutach wyszłam, zeszłam na dół, zjadłam obiad i wyszłam. Po chwili byłam pod domem Martina. Niepewnie zadzwoniłam dzwonkiem. Otworzyłam mi młoda, zgrabna oraz ładna kobieta.. Pewnie mama Martina.
- Dzień dobry. Nazywam się Julie Castain. Przyszłam do Martina - uśmiechnęłam się i podałam rękę
- Dzień dobry. Jestem mamą Martina. Miło mi. Martin masz gościa ! - uśmiechnęła się, uścisnęła moją dłoń i zaprosiła do środka.
Chwiejnym krokiem weszłam do wnętrza domu.. Jego rodzina miała piękny oraz duże mieszkanie. Po chwili zszedł Martin. Poszliśmy do jego pokoju, który znajdował się na górze. Usiadłam wygodnie na łóżku, a on podał mi pada. On usiadł blisko mnie i objął swoim ramieniem. Był taki uroczy.. Zaczęliśmy grać.
*Oczami Isabelli*
    Po powrocie ze szkoły zjadłam obiad i poszłam na górę, aby odpocząć. Położyłam się na łóżku, sięgnęłam do szuflady po słuchawki i podłączyłam do mojego MP3. Po chwili usnęłam. Obudziłam się i zerknęłam na wyświetlacz. Była 18:09. Zwlokłam się z łóżka i zeszłam na dół.
- W końcu wstałaś. Musiał to być ciężki dzień. - powiedział tata.
- Tak trochę - odparłam i usiadłam na krześle przy stole
-Opowiadaj, jak był w szkole ? - zagadnęła mama
- No wiesz.. Tak jak zawsze.. Dużo nudnych zajęć. Oczywiście oprócz zajęć tanecznych - zaśmiałam się
Gdy w końcu przyszedł Mike od Leny zaczęłam się z nim wygłupiać. Zaczęło się od biegania i ganianiu się po całym domu, a skończyło na gilgotaniu się i tarzaniu na podłodze w salonie. Później weszłam na Facebooka, Twittera oraz Instagrama. Julie była dostępna mobilne, więc od razu napisałam do niej co robi.
-Jestem u Martina, gramy na PS3 :3 - błyskawicznie odpisała
- Julie... Czy coś się kręci ? :D - zapytałam
- Isaa.. Przestań to tylko przyjacielskie spotkanie :)
- Jasne, zawsze się tak zaczyna a później będzie co innego.
- Przestań.. Wszystko się okaże w swoim czasie.
*Oczami Julie*
  Gdy dochodziła 19:00 postanowiłam wracać do domu.
- Martin ja już będę spadać.. - uśmiechnęłam się i wstałam
- Okay.. Julie poczekaj.. - złapał mnie za rękę
- Tak ? - zapytałam patrząc mu w oczy
On ujął moje dłonie w swoje.
 - Julie chciałem Ci powiedzieć, że nigdy nie spotkałem tak wyjątkowej osoby jak Ty.. Bardzo, bardzo Cię polubiłem i nie chcę, żeby to się zmieniło. - przytulił mnie
- Ja też nie chce. Ja również Cię bardzo, bardzo polubiłam - odwzajemniłam przytulas
Martin odprowadził mnie do drzwi, pożegnałam się z jego mamą, a wychodząc brunet dał mi buziaka w policzek.
Będąc już w domu, weszłam do kuchni, tam byli już rodzice. Przywitałam się z nimi.
- Hej skarbie, słyszałam, że byłaś u sąsiada - uśmiechnęła się.
- Hejka, a no prawda, prawda - odwzajemniłam uśmiech, nakładając sobie kolacje.
Po kolacji, poszłam na górę, weszłam do łazienki, tam wzięłam sobie prysznic. Następnie w piżamce położyłam się do łóżka, z laptopem na kolanach. Weszłam na portale społecznościowe. Widząc naszą paczkę napisaliśmy na naszej grupowej konwersacji. O 22:00 wyłączyłam laptopa i szykowałam się do spania. Chwilę potem dostałam SMS'a od Martina.
' Dobranoc księżniczko ♥ '
' Dobranoc :* ♥ ' - odpowiedziałam
Niedługo zapadłam w sen.

*Oczami Isabelli*
  O 22:30 dostałam wiadomość od Nico. Napisał mi dobranoc a ja mu to samo. O 23 poszłam spać.







______________________________________________________________________________
                                                         No i jak Wam się podoba ?
                                                     2 komentarze = następny rozdział
                                                      To dla nas jest bardzo ważne !
                                                                                                                                             / Julie

czwartek, 1 stycznia 2015

Rozdział 5

*Oczami Isabelle*
    Mamy 1 września.Jest ciepło, jak w lato. Lecz teraz musimy się bardziej przyłożyć do nauki, aby zdać w przyszłym roku maturę. Z rozmyśleń wyrwał mnie głos mamy:
- Kochanie wstawaj! Jest już ósma.
 Przetarłam oczy i chwiejnym krokiem wstałam z  łóżka, a następnie poszłam do łazienki. Przemyłam twarz i zeszłam na dół. W kuchni przy stole siedział Mike jedząc płatki owsiane. Dosiadłam się, a mama podała mi talerz z jedzeniem. Po kilku minutach odłożyłam naczynie do zmywarki i podreptałam na górę. Strój leżał już na fotelu, więc zgarnęłam go i  weszłam do łazienki. Przebrałam się w to.

 Następnie lekki makijaż i gotowe. Wybrałam jeszcze z pokoju pasujące dodatki i znów znalazłam się na dole. Na zegarze była już 9:20. Szykowałam się do wyjścia, tak jak ustaliliśmy z paczką, że spotkamy się o 9:30 pod wielkim dębem na naszej ulicy. Jest to największe drzewo w 'Alei drzew'. Jeszcze dodatkowo zrobiłam zdjęcie na Insta i wyszłam. Mama miała iść z Mike'm za dwadzieścia dziesiąta, ponieważ jego szkoła jest bliżej niż moja. Wyszłam z domu i ruszyłam w stronę wyznaczonego miejsca.
*Oczami Julie*
   Obudziłam się wcześnie i od razu zaczęłam się szykować. Po śniadaniu weszłam do łazienki. Umyłam zęby, opłukałam twarz i zaczęłam się ubierać w to:

 Umalowałam się i wyszłam. Miałam jeszcze 20 minut, więc włączyłam TV. Niestety mój relaks nie trwał długo bo po chwili przybiegła Lena. Trochę się z nią pobawiłam i gdy zobaczyłam, że jest 9:15 poszłam do przedpokoju, założyłam buty, wzięłam torebkę i gdy tylko się pożegnałam wyszłam.
*Oczami Nicodema*
   Wszyscy wspólnie spotkaliśmy się pod wielkim dębem i następnie ruszyliśmy do szkoły. Budynek znajduję się dwie ulice dalej, na szczęście, nie jest tak bardzo daleko. Podczas drogi nie obyło się bez śmiechu. Gdy tylko doszliśmy do budynku, zatrzymaliśmy się. Na placu było pełno osób. Gdy spojrzałem na wyświetlacz w telefonie była 9:50 i prawie wszyscy szli na sal gimnastyczną. Po godzinnej mowie dyrektorki wszyscy rozeszli się do klas. Widziałem jak Lucas poszedł do sali 8, więc i ja wziąłem Isę za rękę i poszliśmy do sali nr 15.
*Oczami Martina*
   Wraz z Julie i Fran poszliśmy pod salę nr 13. Była to klasa plastyczna. Równo o 10:00 zabrzmiał dzwonek i nauczyciel przyszedł.
- Dzień dobry! Nazywam się Mr. Calvin i będę waszym wychowawcom oraz nauczycielem plastyki.....
*Oczami Lucasa*
   Gdy wszedłem do sali jak zwykle zobaczyłam naszą rozbawioną klasę. Przywitałem się z kolegami i zająłem miejsce. Niedługo po dzwonku wszedł Mr. Frozen. Jest on chyba najbardziej rozrywkowym nauczycielem w tej szkole. Pozwala na wszystko, a na dodatek prowadzi ciekawie zajęcia.
*Oczami Isabelle*
   Razem z Nico pobiegliśmy do sali, ponieważ był już dzwonek. Przeprosiliśmy za spóźnienie i zajęliśmy miejsce pod ścianą. Naszymi nauczycielami byli Mrs. Parks i Mr. Rob. Prowadzili zajęcia wspólnie, bez podziału. Już 40 minut później siedzieliśmy na ławce przed szkołą, czekając na resztę. Kilka minut później już przyszli.
*Oczami Fran*
   Gdy tylko nauczyciel wszedł do klasy, zaczął swoja przemowę. Gdy skończył przedstawił wszystkim nowego ucznia czyli Martina. Potem już tylko gadał o tym co będziemy robili w tym roku szkolnym i podał plan lekcji. Gdy wyszliśmy z sali napotkaliśmy Lucasa przy wyjściu i poszliśmy na naszą ławkę. Tam, zobaczyliśmy już całujących się Isę i Nicodema.
Gdy tylko nas zobaczyli zaśmiali się. Podeszliśmy i Julie powiedziała:
- A co wam tak wesoło? - zapytała z uśmiechem.
- Wieliście takie miny, ze bez śmiechu by się nie obeszło. - powiedział Nicodem i znów się zaśmiali.
- No bo... wy..... o co chodzi? - zapytał Martin śmiejąc się.
- Jesteśmy parą. - Odpowiedział Nico i przytulił Isę.
- No to gratulujemy. - powiedziałam.
- Będziemy tu tak siedzieli, czy pójdziemy gdzieś świętować rozpoczęcie roku? - powiedziała Julie
- To chodźmy do kawiarni - odpowiedziałam
- Tak gdzie zawsze? - dodał Nico.
- Tak.
   *Oczami Martina*
   Idąc już do wyjścia z terytorium szkoły zza roku wpadła na mnie jakaś blondyna. Oboje się przewróciliśmy, a z tyłu słyszałem tylko głos Julie " Znowu, ta diwa". Wstałem i podałem rękę nieznanej dziewczynie:
- Przepraszam. Podaj rękę, pomogę ci wstać.
- Nie, to ja przepraszam. To moja wina. - podała mi swoją dłoń.
 Otrzepała się i powiedziała:
- Jestem Valerie, a ty przystojniaku?
- Martin.
- Miło mi cie poznać.
- Mnie również.
- To do zobaczenia. -odeszła kawałek, machnęła włosami i odwróciła głowę.

*Oczami Julie*
   Co to za suka! Przyczepia się jak rzepa do wszystkich przystojnych chłopaków. A teraz co? Teraz poluje na Martina! Co za debilka! Chce mi odebrać wszystkich przyjaciół. A dlaczego? Kiedy , gdy miałyśmy 6 lat, nasze mamy wysłały nas na konkurs "Miss w Przedszkolu". Do tamtego czasu byłyśmy przyjaciółkami. Ale gdy okazało się, że to ja wygrałam konkurs, zaczęła krzyczeć, że to jej się należy korona, że ona jest najpiękniejsza, a nie ja. Pociągnęła mnie za włosy i zaczęła mnie szarpać. Od tamtej  pory nienawidzimy się. Cały czas robi mi na złość. Nawet próbowała mi popsuć przyjaźń z Isą, ale to się jej nie udało. Teraz będzie chciała mi zrujnować znajomość z Martinem. Jak ja jej nienawidzę!
*Oczami Lucasa*
    Po spotkaniu Valerie, udaliśmy się do naszej ulubionej kawiarni. Zamówiliśmy cole i jedzenie i poszliśmy na kanapy. To była taka młodzieżowa kawiarnia: zamiast krzeseł były dwie kanapy na przeciwko siebie i dwa fotele też po obu stronach  jednego stolika, kolory ścian były fioletowe a meble czarno-białe. W tle leciała muzyka. Uwielbialiśmy tam chodzić po lekcjach, gdy był czas. rozmawiając o szkole, Marti zapytał:
- Julie, czemu nie lubisz Valerie?
-My wszyscy jej nie lubimy - odpowiedziała Fran
- Uważa się za najpiękniejszą, najcudowniejszą i najmądrzejsza dziewczynę na świecie. - powiedziała Isa
- Jest zadufana w sobie, przemądrzała, pomiata ludźmi, nawet swoją przyjaciółką.. - dodała Julie.
- Moglibyśmy wymieniać w nieskończoność jej wady. - powiedziałem
   Dalszą część rozmowy przerwał kelner.
* Oczami Nicodema*
   Około godziny 17 wyszliśmy z kawiarni i ruszyliśmy do domów. Lucas i Fran poszli razem już od skrzyżowania a my we czwórkę poszliśmy na  Avenue des Champs-Elysees. Na pożegnanie przytuliłem Isę i wróciłem do domu.
*Oczami Julie*
   Gdy szłam za Isą do domu, Martin złapał mnie za rękę i powiedział:
- Ej, Julie czemu byłaś taka oschła, przez popołudnie? To przez ta Valerie, prawda?
- Tak, to przez nią. Bo ona zawsze chciała mi zepsuć życie. teraz widzę, że chce zepsuć nasza przyjaźń.
- Nie martw się, i tak to się jej nie uda. - uśmiechnął się, pocałował mnie w policzek i się pożegnał.
   Weszłam do domu i położyłam się na kanapę.
*Oczami Fran*
Jak zawsze Lucas odprowadził mnie do domu - kochany. Pożegnałam się i weszłam do środka. Musiałam spakować się na jutro, no bo to będzie pierwszy dzień  nowego roku szkolnego. Potem rozmawiałam z przyjaciółmi na Skypie. Około godziny 22 zasnęłam.

___________________________________________________________________________________
No i jak wam się podoba? 
Bo mi jakoś  nie za bardzo. :(
Przepraszam, że tak długo nie wstawiałam, ze nie za bardo miałam czas. Teraz postaram się regularnie wstawiać swoje opowiadania. 
Jest jedna uwaga. Ponieważ jest dużo czytających a żadnych komentarzy, a więc i brak motywacji dla nas. :/ Tak więc prosimy abyście pisali swoje opinie w komentarzach  na temat rozdziałów. ;)
                  / Isabelle

czwartek, 11 grudnia 2014

Rozdział 4

*Oczami  Isabelle*
    Obudził mnie SMS, był od Dżuli.
- Hej. Przepraszam, że tak wcześnie, ale pomyślałam, że zrobilibyśmy ognisko pożegnalne. Już jutro rozpoczynamy rok szkolny. :)
Odpisałam jej i postanowiłyśmy, że napiszemy do naszej paczki. Ognisko miało odbyć się na plaży o 16:00. Gdy wszyscy dowiedzieli się o spotkaniu była 12:30. W piżamie zeszłam na dół i zaczęłam robić kanapki. Z pełnym talerzem apetycznych kanapek, usiadłam na kanapie i włączyłam telewizor. Nie mogłam się zdecydować, więc  nadal przyciskałam guzik. W końcu wybrałam komedię, która leciała.Po skończonym filmie, postanowiłam wejść pod prysznic i ubrać się. Gdy odświeżyłam się poszłam się umalować i uczesać. Następnie podreptałam do szafy. Po długich namysłach wybrałam to :


  *Oczami Julie*
  Obudziłam się o 8:00 i wpadłam na genialny pomysł, aby zrobić ognisko pożegnalne wakacji. Napisałam do naszej paczki , a oni zgodzili się. Podreptałam do łazienki, tam się odświeżyłam, uczesałam i umalowałam. Następnie podeszłam do szafy i wybrałam to:


Zeszłam na dół a tam ujrzałam panią Clavel bawiącą się z Leną. Postanowiłam nie przeszkadzać im, więc przywitałam się i zniknęłam za blatem stołu kuchennego. Zrobiłam sobie naleśniki, a po chwili pełnego tuzinu ich nie było. Zerknęłam na zegarek, była 14:30. Przez ten czas wzięłam tableta i weszłam na Facebook'a.
  *Oczami Lucasa*
  O 15:30 wyszedłem po Francesce, a razem poszliśmy po resztę. Po chwili brakowało tylko Julie, postanowiliśmy, że pójdziemy po nią. Po chwili dzwoniliśmy dzwonkiem do drzwi. W drzwiach ukazała się uśmiechnięta pani Sarah.
- Dzień dobry - powiedzieliśmy chórem
- Dzień dobry kochani
- My przyszliśmy po Julie. Jest w domu ? - zapytał Isa
- Tak, oczywiście już ją wołam. Julie słonko przyjaciele po ciebie przyszli !
Po tych słowach Julie powiedziała, że idzie na ognisko i wróci około 22. Wzięła koszyk z żywnością i wyszliśmy przed dom. Będąc już wszyscy razem ruszyliśmy w stronę plaży, gdzie miało się odbyć ognisko.
  *Oczami Nicomeda*
  Przez drogę zbieraliśmy potrzebne patyki do ogniska. Gdy dotarliśmy na miejsce razem z chłopakami rozpaliliśmy ognisko. Wyglądało ślicznie.
Usiedliśmy przy ognisku i piekliśmy kiełbaski, opowiadając kawały, śpiewając różne piosenki i wygłupiając się. Przez cały czas robiliśmy pamiątkowe zdjęcia, aby uwiecznić ten wspaniały czas. Bardzo szybko minął nam czas. Gdy dowiedzieliśmy się, ze zbliża się już 22, zgasiliśmy ognisko, posprzątaliśmy po sobie i udaliśmy się do domów.
  *Oczami Martina*
  Oddalając się od miejsca, w którym mieliśmy ognisko było coraz bardziej nam smutno, że zaczyna się rok szkolny. Choć mało się znaliśmy to bardzo zaprzyjaźniłem się z nimi. Zbliżaliśmy się do mojego domu, a więc i do domu Julie i Isabelle. Pożegnałem się ze wszystkimi i wszedłem do domu. Od razu wszedłem do łazienki i tam się umyłem. Następnie wszedłem do kuchni i zrobiłem sobie kolację. Wchodząc na górę włączyłem Facebook'a w telefonie. Przez około dwie godziny pisałem z nowymi przyjaciółmi. O 23:30 poszedłem spać.
*Oczami Julie*
   Będąc już w domu nie było już pani Clavel, rozejrzałam się po salonie i ku mojemu zdziwieniu nie było nikogo. Weszłam do kuchni i zobaczyłam mojego tatę z tatą Isy.
- Dobry wieczór - powiedziałam z uśmiechem
- -Cześć Julie. Już po ognisku ? I jak tam ? - dopytywał się tata Isabelly
- Tak, już. A bardzo dobrze, tylko najgorszze to, że już jutro koniec wakacji i trzeba wracać do nauki..
- No niestety, tak bywa.. A wracając do naszej rozmowy... - Pan Vergres ciągnął do mojego taty.
Z talerzem kanapek weszłam do pokoju. Weszłam na portale społecznościowe i zaczęłam pisac z przyjaciółmi. Potem poszłam się umyć i nastawiłam budzik na 8:00, ponieważ rozpoczęcie roku szkolnego było o 10. O 23:00 położyłam się spać.
---------------------------------------------------------------------------------------
No i mamy rozdział 4 !!!
Jak Wam się podobał ? :)
Pamiętajcie
KOMENTUJESZ - MOTYWUJESZ ♥
                                                                                                   / Julie

piątek, 28 listopada 2014

Rozdział 3

*Oczami Julie*   
Nagle usłyszałam jakiś męski głos. Obejrzałam się za siebie i zobaczyłam śmiejącego się Martina, który stał za płotem. 
- Hejka - uśmiechnęłam się. - Długo już tu stoisz - zaśmiałam się. 
- Hej Julie. Nie. - zaśmiał się. - Co dzisiaj robisz?
- Jak na razie żadnych planów nie mam, a co?
- Chciałem cię poprosić o oprowadzenie po okolicy. Bo nie za bardzo znam to miejsce. - złapał się za głowę i spuścił wzrok, chyba dla tego, ze mysi prosić dziewczynę, żeby go oprowadziła. 
- Chętnie, ale o której? - W środku skakałam ze szczęścia, lecz na pozór wyglądałam na opanowaną. 
- O piętnastej? - zaproponował.
- Oki. Jesteśmy umówieni.
- No to przyjdę do ciebie o piętnastej. - Uśmiechnął się, pożegnał i poszedł. 
   Gdy spojrzałam na zegarek Zobaczyłam, że jest 14:30, więc miałam niewiele czasu. Szybko pobiegłam do pokoju i włączyłam laptopa. Zadzwoniłam do Isy a ona od razu odebrała. ( to żadna nowość, bo na telefonie jest 24 godziny na dobę):
- Siemanko Julie. - uśmiechnęła się brunetka.
- Hejka Isabelle. Nie uwierzysz co się wydarzyło. Marin poprosił mnie o oprowadzenie  po mieście.
- Oo... no to się cieszę razem z tobą. Na którą się umówiliście?
- O 15.00 powiedział, że do mnie przyjdzie. 
- No to niedługo. Szykuj się. - znów się zaśmiała.
- Jeszcze tylko muszę się przebrać i będę gotowa. 
- No to nie przeszkadzam. Powodzenia na randce. 
- Ha ha ha zabawne. - zaśmiałam się i pożegnałam.
   Otworzyłam garderobę i wywnioskowałam, że nie mam w co się ubrać. ( może i mam sporo ciuchów, ale to jest wyjątkowe spotkanie i presja tak na mnie działa) Po kilku minutach znalazłam odpowiedni strój:
   Po wyjściu z łazienki usłyszałam dzwonek do drzwi. Spojrzałam na zegarek.. 15. Szybko zbiegłam ze schodów i podeszłam do drzwi. Po drugiej stronie stał już Martin. Otworzyłam drzwi i przywitałam się a następnie opuściliśmy moją posesję. Ruszyliśmy w stronę Avenue Marceau.  
*Oczami Isabelle*
   Około godziny 14 postanowiłam iść trochę pobiegać. Założyłam krótkie, czarne spodenki, białą bokserkę z czaszką oraz runners'y. Jeszce złapałam słuchawki i ruszyłam. Pobiegłam do parku. Tak zawsze mi się świetnie biega. Jest tak naturalnie, można spokojnie pooddychać, po prostu jest tak idealnie.Po kilkunastu minutach zadzwoniła do mnie Julie. Usiadłam na ławce i zaczęłyśmy rozmawiać. Potem, gdy pożegnała wróciłam do biegania. Po 15 wróciłam do domu i od razu weszłam pod prysznic. Potem założyłam wcześniejszy strój i poszłam do kuchni. Tak, przy stole siedziała mama rozmawiająca przez telefon. Z tego co zrozumiałam to rozmawiała z ciocią Emmą. Ciocia, pochodzi z drugiego końca miasta. Niestety nie mają czasu się spotykać codziennie, jednak w weekendy często przyjeżdżają do siebie. Ma dwójkę dzieci: dziewięcioletnią Leę i piętnastoletnią Rachel. Nie przepadam za Rachel. Chyba dla tego, że bardzo się różnimy i nie mamy ze sobą wspólnych tematów. A więc.. gdy mama skończyła, odłożyła telefon i zaczęła, ze mną rozmawiać. 
- Hej słonko, co u ciebie?
- Hej mamo. Właśnie robię koktajl truskawkowy. Zrobić ci?
- No to zrób. - uśmiechnęła się. 
- Gdzie jest Mike? - zapytałam.
- U Leny. - zaśmiałam się razem z mamą.
- Jak zawsze. A co u cioci ?
- Dobrze. powiedziała, że wpadnie w niedzielę do nas. - nie byłam za bardzo ucieszona ale niech będzie. Po 10 minutach koktajle były gotowe.

*Oczami Lucasa*
   Była 11. Postanowiłem zejść na -1 piętro domu na sale do ćwiczeń, gdzie ja i tata uwielbiamy razem przebywać. Włączyłem muzykę i zacząłem podnosić ciężary. Siłownia to moje ulubione miejsce w domu. mamy tam telewizor, a więc i oglądamy mecze. Czasami fajnie jest zatrzymać się na chwilę w czasie i zrobić to co się chce powoli, bez pośpiechu, tak jakby nic innego nie było. Oczywiście nic innego oprócz Fran. Ona też lubi ćwiczyć i często ze mną przychodzi tu. Ona daje motywacje mnie a ja jej. Z rozmyśleń jednak wyrwał mnie dzwonek do drzwi. A potem usłyszałem, że ktoś schodzi po schodach. Była to Fran. 
- Hej kochanie! Myślałam, ze już jesteś gotowy. - powiedziała i pocałowała mnie w policzek. 
- Hej! Nie patrzyłem na zegarek. Zaraz pójdę się umyć i pójdziemy.
- Dobrze. - zaśmiała się.
   Poszliśmy na górę. Fran została w salonie a ja poszedłem się myć. Gdy wyszedłem z łazienki, wziąłem pieniądze oraz kartkę i poszliśmy na zakupy.   
*Oczami Nicodema*
   Cały dzień pomagałem tacie w sprzątaniu garażu, ponieważ miał dziś wolne. Koło godziny 17.00 postanowiłem włączyć laptopa. Wszyscy z naszej paczki byli dostępni, więc napisałem na naszej konserwacji.
- Skype?
- Ok - odpisali wszyscy.
   Już po kilku minutach wszyscy razem rozmawialiśmy:
- Co tam?
- Tak w sumie to nic ciekawego. - odpowiedziała Isa.
- Noo - dodała Fran.
- Jutro idziemy na basen? - zapytał Lucas.
- Dobry pomysł! - odpowiedział Martin ( dodaliśmy go do naszej paczki, bo to spoko gość. Jest w naszym wieku, mieszka na tej samej ulicy to ja, Isa i Julie no i chodzi do naszego wspaniałego liceum)
- No to o 13? - zapytała Julie.
- Okey! - powiedzieliśmy wszyscy chórem. 
Potem rozmawialiśmy o wszystkim co było związane z nowym rokiem szkolnym, który zbliża się wielkimi krokami. Na szczęście jestem już gotowy, chociaż uwielbiam wakacje. od 2 lat chodzę w wakacje do pracy. Nie wiem czy można to w ogóle nazwać pracą, pracuję u wujka w warsztacie samochodowym cały lipiec.  
*Oczami Isabelle*
   Rozmawialiśmy do 23.00 wszyscy a potem każdy się odłączał. Na koniec zostałam tylko ja i Dzulia. Uwielbiam ja tak nazywać. Rozmawiałyśmy do 1 w nocy, bo potem byłyśmy już zmęczone. na szczęście umyłam się wcześniej, więc tylko odłożyłam laptopa i usnęłam.     
*Oczami Julie*
   Gdy wróciłam do domu od razu włączyłam Facebook'a, a potem rozmawiałam z przyjaciółmi. Gdy zostałam tylko ja i Isa, opowiedziałam, jej o moim spotkaniu z Martinem. Koło pierwszej pożegnałam się z przyjaciółką i usnęłam.





_________________________________________________________________________________
No i mamy 3 rozdział!
Jak wam się podobał? ;3
Przepraszam, że tak długo nie było nowego ale nie mam za bardzo czasu. Półrocze się zbliża i trzeba się poprawiać. 
Pamiętajcie
KOMENTUJESZ - MOTYWUJESZ ♥
                / Isabelle 

piątek, 21 listopada 2014

Rozdział 2

i.. spojrzał mi głęboko w oczy a potem wyszeptał do ucha:
- Isa, podobasz mi się, bardzo.. - i w tym momencie nasze wargi zetknęły się.
Miałam motylki w brzuchu. Czułam jego rozbrajający wzrok na mojej osobie. Tańczyliśmy razem przez cały czas.
*Oczami Julie*
 Tańczyłam z dziewczynami, gdy nagle jakiś brunet wylał sok na moją sukienkę.
- Przepraszam bardzo - wysoki brunet odwrócił się.
- Martin ? - zapytałam zdziwiona.
- Julie ? Co ty tu robisz ?
- Organizator tej imprezy to kuzyn mojego przyjaciela. - uśmiechnęłam się
- Naprawdę przepraszam. Niezdara ze mnie. - wyjął portfel - Ile ona kosztowała ?
- Przestań.. Upierze się i będzie dobrze - zaśmiałam się
Martin poszedł po chusteczkę i wytarł mi sukienkę. Potem poprosił mnie do tańca i przetańczyłam z nim całą imprezę. Dlaczego ? Chyba się zauroczyłam... On jest taki słodki i szarmancki..
*Oczami Valerie*
 Przyszłam na imprezę o 20:00. Rozejrzałam się dookoła i mój wzrok zatrzymał się na Julie i nieznanym, bardzo przystojnym brunecie. Podeszłam bliżej i starałam się podsłuchać ich rozmowę. Śmiali się, opowiadali żarty.. Ale skąd on się wziął ? Może to jej chłopak ? Niee...Na pewno nie. Postanowiłam, że będę miała tą dwójkę mieć na oku..  Poszłam dalej a tam następne zaskoczenie.. Isabella z Nicodemem.  Coś tu nie gra. Wiedziałam, że są przyjaciółmi, ale żeby tańczyli przytuleni?!
*Oczami Francesca'i*
Dochodziła już 23:30, impreza rozkręcała się. Każdy tańczył na parkiecie, pił, jadł, śmiał się.. Siedziałam na krześle, gdy nagle Lucas objął mnie z tyłu i zaprosił do tańca. Nie mogła mu odmówić. Jak ja go kocham... Jesteśmy już parą od 2 klasy gimnazjum i jesteśmy szczęśliwi ze sobą. 
- Ślicznie wyglądasz, tak jak zawsze.. Pięknie i olśniewająco. - uśmiechnął się i pocałował mnie
Uwielbiałam jak prawił mi komplementy. Mówił wtedy tak słodko.  O 1:30 każdy się zbierał do wyjścia. Wyszliśmy wszyscy razem, gdy nagle Julie powiedziała:
- Ej chciałabym kogoś wam przedstawić. - uśmiechnęła się - To jest Martin, mieszka na tej samej ulicy co ja i będzie uczęszczał do Liceum Artystycznego na ten sam profil co ja. - uroczo się uśmiechnęła
*Oczami Martina*
- Miło nam cię poznać - odpowiedzieli
- Mi też - uśmiechnąłem się
Każdy się przedstawił i opowiedział o sobie. 
- Gdzie mieszkasz ? - zapytałem się Julie
- O tu. - wskazała na najbliższy dom.
- No to witaj sąsiadeczko - zaśmiałem się.
Pożegnaliśmy się i każdy wszedł do domów. W domu od razu poszedłem pod prysznic i wszedłem na portale społecznościowe. Na facebook'u odnalazłem Julie i zaprosiłem do znajomych, tak jak jej przyjaciół. Na Instagramie zaobserwowałem ją. Ma piękne zdjęcia..
*Oczami Isabelle*
  Nicodem odprowadził mnie do samego domu. Jest naprawdę słodki.
- Dobranoc - powiedział i dał mi buziaka w policzek
- Dobranoc Nicodem - przytuliłam go.
W domu zrobiłam sobie gorącą kąpiel a później weszłam na Facebook'a. Zaprosił mnie Martin, od razu przyjęłam. Była dostępna Julie, więc napisałam do niej. Pisałyśmy razem do 3:00, a potem poszłam spać.
 *Oczami Julie*
  Będąc już w domu weszłam na Facebook'a. Dostałam zaproszenie od Martina, bez wahania przyjęłam je. Gdy był dostępny pisaliśmy ze sobą, a w między czasie również z Isą. O 3:00 wyłączyłam tableta i poszłam spać.
Następnego dnia..
*Oczami Lucasa*
  Wstałem o 10:00. Będąc jeszcze w łóżku, napisałem SMS do mojej dziewczyny z pytaniem czy pójdziemy dzisiaj zrobić zakupy dla mojej babci. Od razu odpisała, że z chęcią pójdzie. Wstałem i poszedłem pod prysznic, następnie podreptałem do kuchni. Tam krzątali się moi rodzice. Jak zwykle szukali kluczy, dokumentów, torebki.. To norma.
- Dzień doberek - przywitałem się
- Cześć, cześć - odpowiedzieli
- Naleśniki masz na blacie. My już musimy lecieć. Pamiętaj, żebyś zrobił zakupy dla babci. - przypomniała mi mama jakbym był dzieckiem
- Pamiętam mamo. Idźcie już, bo się spóźnicie.
Zjadłem, talerz włożyłem do zmywarki i ubrałem się.
*Oczami Isabelle*
  Gdy otworzyłam oczy, sięgnęłam po telefon na wyświetlaczy ukazała się 12:30. Z dołu dochodziły krzyki i wrzaski.
- Pewnie Lena przyszła do Mike - pomyślałam
Poszłam do łazienki, weszłam pod prysznic, później umalowałam, ułożyłam włosy i poszłam do szafy. Jak zwykle stałam 5 minut przy szafie wybierając ubrania. W końcu wybrałam to:
Będąc na dole przywitali mnie Mike i Lena :
- Czeeść Isaa ! - krzyknęli i przytulili mnie.
-  Zakochana para już od rana krzyczy ? - zaśmiałam się
Oni spojrzeli się na siebie i zaczęli mnie łaskotać. Po małej zabawie z Leną i Mike'im poszłam do kuchni. Zrobiłam sobie kanapki i włączyłam TV. Same nudne seriale, reklamy.. Czekałam na mój ulubiony serial.
*Oczami Julie*
  Wstałam o 11:35. Poszłam do łazienki, tam weszłam pod prysznic, uczesałam się w luźnego koka, umalowałam i poszłam do mojej garderoby. Po długich namysłach wybrałam to :
Zeszłam na dół, była tylko pani Sarah.
- Dzień Dobry kochanieńka - przywitała mnie pani Sarah z pełnym energii uśmiechem
- Dzień dobry. Gdzie wszyscy ?
-  Rodzice pojechali do pracy, a Lena poszła do Mike'a. Na stole przygotowałam ci gofry. Myślę, że będą smakować.
- Nie było trzeba.. Bardzo dziękuję. - przytuliłam starszą panią.
Zasiadłam do stołu i zaczęłam pochłaniać gofry z owcami i bitą śmietaną.  O 14:00 do domu wbiegli Lena i Mike. Ja leżałam  ogrodzie i opalałam się, nagle oni wzięli węża ogrodowego i zaczęli mnie oblewać wodą. Szybko wstałam i zaczęłam ich ganiać.
 Nagle usłyszałam jakiś męski głos. Obejrzałam się za siebie i zobaczyłam.....



-----------------------------------------------------------------------------------------------
                                                                 Oto 2 rozdział !
                                          W komentarzach piszcie jak Wam się podoba !

                                                                   Pamiętajcie: 
                                          KOMENTUJECIE - MOTYWUJECIE :*
                  
                                                                                                                                      / Julie