Nagle usłyszałam jakiś męski głos. Obejrzałam się za siebie i zobaczyłam śmiejącego się Martina, który stał za płotem.
- Hejka - uśmiechnęłam się. - Długo już tu stoisz - zaśmiałam się.
- Hej Julie. Nie. - zaśmiał się. - Co dzisiaj robisz?
- Jak na razie żadnych planów nie mam, a co?
- Chciałem cię poprosić o oprowadzenie po okolicy. Bo nie za bardzo znam to miejsce. - złapał się za głowę i spuścił wzrok, chyba dla tego, ze mysi prosić dziewczynę, żeby go oprowadziła.
- Chętnie, ale o której? - W środku skakałam ze szczęścia, lecz na pozór wyglądałam na opanowaną.
- O piętnastej? - zaproponował.
- Oki. Jesteśmy umówieni.
- No to przyjdę do ciebie o piętnastej. - Uśmiechnął się, pożegnał i poszedł.
Gdy spojrzałam na zegarek Zobaczyłam, że jest 14:30, więc miałam niewiele czasu. Szybko pobiegłam do pokoju i włączyłam laptopa. Zadzwoniłam do Isy a ona od razu odebrała. ( to żadna nowość, bo na telefonie jest 24 godziny na dobę):
- Siemanko Julie. - uśmiechnęła się brunetka.
- Hejka Isabelle. Nie uwierzysz co się wydarzyło. Marin poprosił mnie o oprowadzenie po mieście.
- Oo... no to się cieszę razem z tobą. Na którą się umówiliście?
- O 15.00 powiedział, że do mnie przyjdzie.
- No to niedługo. Szykuj się. - znów się zaśmiała.
- Jeszcze tylko muszę się przebrać i będę gotowa.
- No to nie przeszkadzam. Powodzenia na randce.
- Ha ha ha zabawne. - zaśmiałam się i pożegnałam.
Otworzyłam garderobę i wywnioskowałam, że nie mam w co się ubrać. ( może i mam sporo ciuchów, ale to jest wyjątkowe spotkanie i presja tak na mnie działa) Po kilku minutach znalazłam odpowiedni strój:
Po wyjściu z łazienki usłyszałam dzwonek do drzwi. Spojrzałam na zegarek.. 15. Szybko zbiegłam ze schodów i podeszłam do drzwi. Po drugiej stronie stał już Martin. Otworzyłam drzwi i przywitałam się a następnie opuściliśmy moją posesję. Ruszyliśmy w stronę Avenue Marceau.
*Oczami Isabelle*
Około godziny 14 postanowiłam iść trochę pobiegać. Założyłam krótkie, czarne spodenki, białą bokserkę z czaszką oraz runners'y. Jeszce złapałam słuchawki i ruszyłam. Pobiegłam do parku. Tak zawsze mi się świetnie biega. Jest tak naturalnie, można spokojnie pooddychać, po prostu jest tak idealnie.Po kilkunastu minutach zadzwoniła do mnie Julie. Usiadłam na ławce i zaczęłyśmy rozmawiać. Potem, gdy pożegnała wróciłam do biegania. Po 15 wróciłam do domu i od razu weszłam pod prysznic. Potem założyłam wcześniejszy strój i poszłam do kuchni. Tak, przy stole siedziała mama rozmawiająca przez telefon. Z tego co zrozumiałam to rozmawiała z ciocią Emmą. Ciocia, pochodzi z drugiego końca miasta. Niestety nie mają czasu się spotykać codziennie, jednak w weekendy często przyjeżdżają do siebie. Ma dwójkę dzieci: dziewięcioletnią Leę i piętnastoletnią Rachel. Nie przepadam za Rachel. Chyba dla tego, że bardzo się różnimy i nie mamy ze sobą wspólnych tematów. A więc.. gdy mama skończyła, odłożyła telefon i zaczęła, ze mną rozmawiać.
- Hej słonko, co u ciebie?
- Hej mamo. Właśnie robię koktajl truskawkowy. Zrobić ci?
- No to zrób. - uśmiechnęła się.
- Gdzie jest Mike? - zapytałam.
- U Leny. - zaśmiałam się razem z mamą.
- Jak zawsze. A co u cioci ?
- Dobrze. powiedziała, że wpadnie w niedzielę do nas. - nie byłam za bardzo ucieszona ale niech będzie. Po 10 minutach koktajle były gotowe.
*Oczami Lucasa*Była 11. Postanowiłem zejść na -1 piętro domu na sale do ćwiczeń, gdzie ja i tata uwielbiamy razem przebywać. Włączyłem muzykę i zacząłem podnosić ciężary. Siłownia to moje ulubione miejsce w domu. mamy tam telewizor, a więc i oglądamy mecze. Czasami fajnie jest zatrzymać się na chwilę w czasie i zrobić to co się chce powoli, bez pośpiechu, tak jakby nic innego nie było. Oczywiście nic innego oprócz Fran. Ona też lubi ćwiczyć i często ze mną przychodzi tu. Ona daje motywacje mnie a ja jej. Z rozmyśleń jednak wyrwał mnie dzwonek do drzwi. A potem usłyszałem, że ktoś schodzi po schodach. Była to Fran.
- Hej kochanie! Myślałam, ze już jesteś gotowy. - powiedziała i pocałowała mnie w policzek.
- Hej! Nie patrzyłem na zegarek. Zaraz pójdę się umyć i pójdziemy.
- Dobrze. - zaśmiała się.
Poszliśmy na górę. Fran została w salonie a ja poszedłem się myć. Gdy wyszedłem z łazienki, wziąłem pieniądze oraz kartkę i poszliśmy na zakupy.
*Oczami Nicodema*
Cały dzień pomagałem tacie w sprzątaniu garażu, ponieważ miał dziś wolne. Koło godziny 17.00 postanowiłem włączyć laptopa. Wszyscy z naszej paczki byli dostępni, więc napisałem na naszej konserwacji.
- Skype?
- Ok - odpisali wszyscy.
Już po kilku minutach wszyscy razem rozmawialiśmy:
- Co tam?
- Tak w sumie to nic ciekawego. - odpowiedziała Isa.
- Noo - dodała Fran.
- Jutro idziemy na basen? - zapytał Lucas.
- Dobry pomysł! - odpowiedział Martin ( dodaliśmy go do naszej paczki, bo to spoko gość. Jest w naszym wieku, mieszka na tej samej ulicy to ja, Isa i Julie no i chodzi do naszego wspaniałego liceum)
- No to o 13? - zapytała Julie.
- Okey! - powiedzieliśmy wszyscy chórem.
Potem rozmawialiśmy o wszystkim co było związane z nowym rokiem szkolnym, który zbliża się wielkimi krokami. Na szczęście jestem już gotowy, chociaż uwielbiam wakacje. od 2 lat chodzę w wakacje do pracy. Nie wiem czy można to w ogóle nazwać pracą, pracuję u wujka w warsztacie samochodowym cały lipiec.
*Oczami Isabelle*
Rozmawialiśmy do 23.00 wszyscy a potem każdy się odłączał. Na koniec zostałam tylko ja i Dzulia. Uwielbiam ja tak nazywać. Rozmawiałyśmy do 1 w nocy, bo potem byłyśmy już zmęczone. na szczęście umyłam się wcześniej, więc tylko odłożyłam laptopa i usnęłam.
*Oczami Julie*
Gdy wróciłam do domu od razu włączyłam Facebook'a, a potem rozmawiałam z przyjaciółmi. Gdy zostałam tylko ja i Isa, opowiedziałam, jej o moim spotkaniu z Martinem. Koło pierwszej pożegnałam się z przyjaciółką i usnęłam.
_________________________________________________________________________________
No i mamy 3 rozdział!
Jak wam się podobał? ;3
Przepraszam, że tak długo nie było nowego ale nie mam za bardzo czasu. Półrocze się zbliża i trzeba się poprawiać.
Pamiętajcie
KOMENTUJESZ - MOTYWUJESZ ♥
/ Isabelle

















