Czytasz - komentujesz - motywujesz ;3

poniedziałek, 2 lutego 2015

Rozdział 8

.. Gdy otworzyłem oczy zobaczyłem Fran leżącą na pasach. Była nieprzytomna. Szybko zadzwoniłem po karetkę, po chwili przyjechała. Do szpitala pojechałem razem z nią. Przez cały czas byłem z moją dziewczyną, trzymałem ją i już nigdy nie chciałem jej puścić.
Przez cały pobyt w szpitalu płakałem jak małe dziecko. Po dwóch godzinach Dr. House przyszedł do mnie.
- Doktorze co jest z moją dziewczyną ? - zapytałem nerwowo
- Spokojnie. Pańska dziewczyna jest w dobrych rękach.. Nic poważnego jej nie dolega. Ma tylko złamane 3 żebra i rękę.
Po chwili zadzwoniłem do rodziców Fran. W mgnieniu oka przyjechali. Opowiedziałem im wszystko po kolei i co dolega Fran. Następnie zadzwoniłem do swojej mamy, że mogę dotrzeć do domu dopiero po północy.
 *Oczami Julie*
Był wtorek. Kolejny nudny dzień.. Gdy zerknęłam na wyświetlacz komórki była 6:30. Zobaczyłam również SMS'a od Lucas'a.
Fran leży w szpitalu.. Miała wypadek, gdy wracaliśmy z kina. Po lekcjach możesz przyjść do szpitala?
Od razu do niego napisałam, że wpadnę. Zrezygnowana z całego dnia poszłam do łazienki, odświeżyłam się, uczesałam i umalowałam. Podreptałam do szafy i w końcu założyłam to :
Zeszłam na dół. Od razu przywitała mnie Lena i pani Sarah. Usiadłam przy stole a starsza kobieta podała mi kubek kakao i kanapki.
- Pani Sarah nie trzeba było.. - powiedziałam łagodnie
- Twoi rodzice nie tylko mnie zatrudnili, bym pilnowała Leny. - odpowiedziała z uśmiechem. - No jedz złotko.
Kanapki wyglądały bardzo apetycznie, lecz nic nie przełknęłam. Wychodząc z domu pożegnałam się z Leną i opiekunką i wyszłam na zewnątrz. Gdy byłam na schodach, widziałam już moją przyjaciółkę idącą ku furtce.
*Oczami Isabelle*
Gdy byłam już przed moim domem ubrana w to :
Julie szła w moją stronę. Przywitałyśmy się buziaczkiem i ruszyłyśmy w stronę szkoły. Gdy przechodziłyśmy obok domu Martina, ten wybiegł jak oparzony. Później czekaliśmy na Nicodema. Po kilku minutach byliśmy w szkole. Lekcje zaczęły się standardowo o 8:30. Będąc niepełną grupą spytałam się :
- Wiecie czemu nie ma Fran i Lucas'a ?
- Hahahha może razem poszli na wagary - zaśmiał się Nicodem, a ja dałam mu kuksańca w bok.
- Pytam się serio ..
- No właśnie .. -zaczęła Julie - No ten .. Fran wczoraj miała wypadek i Lucas jest z nią w szpitalu. - wydusiła z siebie w końcu Julie
- Że co ?! - zawołali wszyscy
Julie opowiedziała wszystko to co mówił jej przez telefon Lucas. Byliśmy bardzo przerażeni.
*Oczami Lucas'a*
  Rano znów poszedłem do szpitala do Fran. Gdy dotarłem tam w 5 minut Dr. House powiedział, że Fran odzyskała przytomność.
- Mogę do niej wejść ?
- Tak, proszę. Tylko nie za długo. Pańska dziewczyna jest jeszcze bardzo osłabiona.
Idąc szybszym krokiem do mojej dziewczyny, widziałem przez szybę, że patrzy prosto na mnie. Wszedłem i przywitałem się z nią pocałunkiem.
Usiadłem na krześle i zacząłem rozmowę :
- Jak się czujesz ?
- Chyba dobrze.. Dziękuję, że przyjechałeś. - Ujęła mnie za rękę - Co mi jest ?
- Masz złamaną rękę i 3 żebra. Dr. House powiedział, że to nic nie groźnego. - uśmiechnął się
- Dzięki Bogu !
O 14:00 do sali wpadła Julie.
- Fran nic Ci nie jest ? O boże Fran !
- Nic mi nie jest, oprócz złamanej ręki i 3 żeber - zaśmiała się Fran
- Fran to nie jest śmieszne..
Julie usiadła na drugim krzesełku i gadaliśmy co wydarzyło się w szkole.
*Oczami Nicodema*
 Po szkole Julie poszła do szpitala do Fran, zaś ja odprowadziłem moją dziewczynę do domu. Podczas drogi rozmawiałem o tym co przytrafiło się Fran. Martwiłem się o nią jako przyjaciel. Gdy byliśmy pod domem Isabella'y pożegnałem się z nią pocałunkiem i ruszyłem w drogę do swojego domu. Gdy wszedłem do środka z kuchni dobiegł głos mamy:
- Cześć synku jak tam w szkole ?
- Siemka mamo, a dobrze, dobrze.
Zasiadłem do stołu, a po chwili zszedł tata i mama podała obiad. Gdy zjadłem, podziękowałem, odszedłem od stołu i pozmywałem po sobie. Następnie poszedłem na górę. Odrobiłem to co trzeba było zrobić i odpaliłem laptopa. Do 18:30 pisałem z przyjaciółmi, później położyłem się na łóżku. Nagle oczy mi się zamknęły i zasnąłem.
*Oczami Julie*
Pożegnałam się z Fran i razem z Lucasem wyszliśmy ze szpitala. Po drodze rozmawialiśmy na wszystkie tematy. Z Lucasem nie mamy przed sobą tajemnic.. Do niedawna sądziłam, że nie istnieje przyjaźń damsko - męska. Jednak się myliłam.. To najlepszy przyjaciel na świecie.. Będąc już w domu weszłam pod prysznic i podgrzałam sobie kolację, ponieważ była już 19. Zasiedziałam się ... Następnie odrobiłam potrzebne lekcje i włączyłam laptopa. O 23:00 wyłączyłam laptopa i poszłam spać.



____________________________________________________________________
             
                                                               Hej!
                                      Co myślicie o tym rozdziale?
                                 Nadal się nic nie poprawiło.. Przykro nam jest :c 
                            KOMENTUJESZ = POPRAWIASZ NAM HUMOR I MOTYWUJESZ !  

                                                                                                                         /Julie

wtorek, 20 stycznia 2015

Rozdział 7


*Oczami Isabelle*
   Kolejny tydzień minął w bardzo szybki tempie. Wynikało to z tego, że jest to dopiero wprowadzenie do nowego roku szkolnego. Po zajęciach spotykaliśmy się w grupie, chodziliśmy do ulubionej kawiarni i tak dalej.  Mamy już drugi tydzień, a więc zaczynają się już normalne zajęcia..
   Był poniedziałek, a gdy wyjrzałam przez okno pogoda była taka sama jak 31 sierpnia: słonecznie, ciepło z lekkim wiatrem. Przejechałam palcami po włosach aby nie spadały mi na twarz i pomaszerowałam do łazienki. Moja piżama w kilka sekund leżała już na podłodze a ja zaczęłam się przebierać w to: 
Następnie zaczęłam się malować, a gdy skończyłam i zerknęłam na zegarek dostałam szoku. Była 7:25. Szybko zgarnęłam torebkę z biurka i pobiegłam na dół. zakładając buty powiedziałam:
- Mamo wychodzę!
- Poczekaj! Masz pieniądze na lunch, bo nawet nie zjadłaś śniadania. - powiedziała, podając mi banknoty.
- Dziękuję - pocałowałam ją w policzek i wyszłam.
   *Oczami Julie*
Obudziłam się jak zawsze o siódmej. Weszłam do kuchni i najpierw zjadłam płatki z jogurtem, a potem poszłam do łazienki. Umyłam żeby oraz twarz, a potem wskoczyłam po ubrania do pokoju i znów wróciłam do łazienki. Przebrałam się, umalowałam oraz rozczesałam włosy. Na koniec spryskałam się perfumami i gdy tylko byłam już na 100% gotowa, założyłam buty i wyszłam. Stanęłam przed furtką i zaczęłam się rozglądać, czy ktoś już wyszedł.

*Oczami Francesca'i*
   Gdy tylko wszyscy byliśmy już przy naszym drzewie, przywitaliśmy się i ruszyliśmy do szkoły. Przed budynkiem byliśmy już kilkanaście minut później. Usiedliśmy na parkanie, rozmawiając i czekając na dzwonek, a po paru minutach było już go słychać. Każdy z nas poszedł na swoje lekcje. Wraz z Martinem i Julie poszliśmy do sali nr 7, bo naszą pierwszą lekcją był Francuski. Strasznie nudziłam się na tych zajęciach, dlatego też zawsze miałam przy sobie słuchawki. Podłączyłam je do telefonu i już po chwili odpłynęłam wraz z ulubionymi piosenkami z playlisty.
*Oczami Lucasa*
   Całe 45 minut z trudem przesiedziałem na matematyce. Gdy zabrzmiał dzwonek ucieszyłem się, bo w końcu było 10 minut wolnego, a potem była muzyka. Poszedłem na 2 piętro po Fran i następnie poszliśmy na czyste powietrze. Usiedliśmy na dziedzińcu razem z Julie i Isą, a potem dołączyli Nicodem i Martin. Przerwa nie trwała długo, i już po paru minutach znów był dzwonek. Weszliśmy do budynku i poszliśmy pod sale.
*Oczami Mike*
   O 7:40 mama odprowadziła mnie do szkoły. Wszystkie lekcje mieliśmy z naszą wychowawczynią, Panną Merfine, oprócz zajęć wf-u, które prowadził Pan Garh. Na pierwszej i drugiej lekcji był język francuski a potem był wf. Jak zawsze graliśmy w piłkę nożną, którą lubiłem. Dziewczyny za to miały gimnastykę z jakąś nauczycielką. Naszej zajęcia i tak były lepsze.

*Oczami Nicodema*
Po trzeciej lekcji mieliśmy długą przerwę, więc wszyscy wybraliśmy się do stołówki. Usiedliśmy przy stole i zaczęliśmy jeść oraz rozmawiać. Tematem była szkoła, zajęcia dodatkowe itd.
- My z Isą idziemy dzisiaj po lekcjach na przesłuchanie do szkolnego zespołu tanecznego, a wy co robicie? - zapytałem.
- Ja zajmuję się dzisiaj małą, bo opiekunka jest chora. - powiedziała Julie.
- A my idziemy do kina. - odrzekł Lucas.
- Ja pomagam tacie z dokumentami i rachunkami. -  dodał Martin.
- Czyli każdy będzie zajęty.  - powiedziała Isa.
 *Oczami Martina*
   Przerwa minęła w mgnieniu oka i znów ruszyliśmy na lekcje. Teraz mieliśmy dwie plastyki z rzędu, więc coś przyjemnego. Zająłem swoje miejsce aż nagle usłyszałem jak ktoś wypowiada moje imię. 
*Oczami Valerie*
   Cały dzień przypatrywałam się temu nowemu. Hmmm.. Jak by go tu zdobyć. Taki przystojny i mądry a przyjaźni się  taką lafiryndą. Jeszcze zobaczymy..
   Gdy na czwartej lekcji weszliśmy do sali zajęłam miejsce obok i powiedziałam:
- Hej Martin! Robisz coś w sobotę?
- Cześć Valerie. Nie, jak na razie nie mam żadnych planów.
- Mam urodziny i chciałabym obyś wpadł, zapoznał byś się lepiej ze wszystkimi z naszej klasy i w ogóle... - uśmiechnęłam się.
- Jeżeli nic ważnego mi nie wypadnie, to przyjdę.
  Na koniec uśmiechnęłam się i w tym momencie weszła nauczycielka.

*Oczami Isabelle*
   Trzy godziny później kończyła się ostatnia lekcja. Po dzwonku wszyscy z klasy poszliśmy do sali tanecznej. Tam miało się odbyć przesłuchanie. Najpierw zatańczyły osoby z 2a, a potem nasza klasa. Oczywiście byli tu tylko chętni, bo nie musieli wszyscy. Do zespoły należało 15 najlepszych osób, które reprezentowały liceum, oraz na tzw. " ławie" było kilka osób, które były na zastępstwo. Całe 4 dni uczyła się swojego układu.  Jakoś dałam radę w gdy stanęłam na środku sali, a muzyka zaczęła się wydobywać z głośników, nogi same zaczęły się rwać do tańca.
 Gdy skończyłam odetchnęłam z ulgą. Pół godziny później Mrs. Parks ogłosiła:
- Do składu zespołu tanecznego należą: blablabla - Nie chciało mi się słuchać całej listy, tylko czekałam na swoje nazwisko, czy się pojawi czy nie. - Nicodeme Moliere, blablabla - Nawet Nico się dostał. Jestem z niego dumna! - i Isabelle Verges - Jest!! Jest!! Jest!! Dostałam się!!! Moje serce krzyczało!! Cała ja krzyczałam z radości, chociaż, na zewnątrz po prostu się uśmiechnęłam i przytuliłam do Nicodema.
Około godziny osiemnastej wracaliśmy do domów.
*Oczami Lucasa*
   Po lekcjach wraz z kochaną Fran byliśmy w kinie n komedii romantycznej. Oczywiście, Fran wybierała. Po dwóch godzinach wyszliśmy z budynku i wracaliśmy do domów. Gdy szliśmy na pasach zauważyłem rozpędzone auto oraz flesz jasnych świateł. Potem już tylko usłyszałem krzyk Fran i zamknąłem oczy...
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 Hej! 
Co myślicie o tym rozdziale?
I co mogło się stać w drodze powrotnej Lucasa i Fran?
A teraz zmiana tematu..:
Jest nam przykro, że nie ma żadnych komentarzy :(  
 i mamy nadzieje, że ta sytuacja się poprawi. 
/ Isa

środa, 7 stycznia 2015

Rozdział 6

 *Oczami Julie*
   Mój budzik zadzwonił punktualnie o 7:00. Chcąc, nie chcąc wygrzebałam się z łóżka i poszłam do łazienki. Tam odświeżyłam się, umalowałam i rozpuściłam włosy następnie podreptałam do szafy. Po długiej chwili wybrałam to:
Schodząc na dół słyszałam głosy rodziców i  Leny. Przywitałam się z nimi, a oni to odwzajemnili. Usiadłam przy stole, a mama podała mi talerz z kanapkami. Później poszłam jeszcze raz do łazienki, umyłam zęby i szykowałam się do wyjścia. O 7:30 zadzwonił dzwonek, byłam pewna, że to Isa, lecz gdy otworzyłam drzwi był do Martin. Przywitał się i dał mi buziaka w policzek. Zapytał czy mogę z nim towarzyszyć w drodze do szkoły. Pokiwałam twierdząco głową, pożegnałam się z rodzicami oraz Leną i wyszliśmy.

*Oczami Isabelli*
   Obudził mnie Mike powiedział, że jest 7:20. Wstałam jak oparzona, szybko pobiegłam do łazienki i tam doprowadziłam się do porządku. Wychodząc z niej podreptałam do szafy. Nie zastanawiając się z byt długo, ponieważ nie było czasu wybrałam to:

Zeszłam na dół w błyskawicznym tempie i tak samo szybko zjadłam śniadanie. Nagle usłyszałam dzwonek, otworzyłam i zobaczyłam Julię i Martina. Pożegnałam się z rodzicami i Mike'm  a następnie poszliśmy po Nicodem'a. Gdy byliśmy już w czwórkę, zobaczyliśmy Fran i Lucas'a. Od razu przywitaliśmy się z nimi i ruszyliśmy w stronę szkoły. Lekcje zaczęły się o 8:30, więc mieliśmy jeszcze 30 minut. Julie postanowiła, oprowadzić Martina po szkole, a my usiedliśmy na murku przed szkołą.
* Oczami Martina*
     Gdy dotarliśmy do szkoły, Julie oprowadziła mnie po szkole. Jaka ona cudowna... Po skończonym zwiedzaniu zostało nam 5 minut, więc postanowiliśmy razem z Julie iść pod klasę. Po chwili było widać naszych przyjaciół, zmierzających pod klasę przed, którą staliśmy.  Pierwszą naszą lekcją była matematyka. Później razem z Dżulią i Fran, poszliśmy pod pracownię plastyczną, a reszta pod salę taneczną oraz muzyczną. Resztę dnia spędziłem z Julią, ponieważ nie widzieliśmy reszty naszej paczki, gdyż oni mieli różne lekcje od nas.
*Oczami Valerie*
  Po skończonych zajęciach tanecznych, chciałam spotkać Martina. To nowe ciacho... Gdy go w końcu odnalazłam był z tą Julią.. Podeszłam do niego, będąc plecami do mojego wroga.
- Cześć Martin - uśmiechnęłam się do niego
- Cze..ść - spojrzał na Julie
- Może masz ochotę na pizzę po szkole ? Tak wiesz, tylko my we dwoje.. ?
- Wiesz, Valeria ja już mam plany. Mam już plany z Julią.
- Ehh trudno. Wolisz marnować czas na taką idiotkę to proszę - fałszywo się uśmiechnęłam. - Ale myślę, że się kiedyś ockniesz.. - położyłam rękę na jego ramieniu
- Myślę, że powinnaś już iść. Chodź Julie idziemy. - powiedział i odeszli 
- Pfff - ruszyłam w przeciwną stronę.
* Oczami Nicodem'a*
   Gdy skończyliśmy lekcje była 15:30. Postanowiliśmy, że pójdziemy na lody. Wyszliśmy ze szkoły i zobaczyliśmy Julie i Martina, którzy się śmieją. Podeszliśmy do nich.
- A wam co tak wesoło ? - zapytałem
- Gdybyście widzieli minę Valerie, gdy Martin dał jej kosza z wyjściem na pizze. Hahahahha - śmiała się Julie.
- Już to widzę.. Haha - zaśmiała się Isa
- Idziemy na lody, idziecie z nami ? - zapytał Lucas
- No pewnie - odpowiedzieli chórem
W 5 minut doszliśmy do lodziarni. Zamówiliśmy lody i usiedliśmy przy wielkim stoliku.
Gdy wszyscy zjedli swoje zamówienie, wyszliśmy poszliśmy do parku. Tam długo rozmawialiśmy o minionym dniu.
- Trochę szkoda, że mamy inne lekcje.. Przez to się prawie wcale nie widzimy.. - powiedziała Fran
- Tak to prawda.. Wielka szkoda.. Dobrze, że po lekcjach możemy się spotykać - uśmiechnęła się Julie.
*Oczami Julie*
 Po godzinie wszyscy poszli do domów. Będąc na schodach do mojego domu Martin spytał się :
- Julie, a może  wpadniesz do mnie? Pogralibyśmy na PS3 ? - zapytał z uśmiechem
- Okay, to za godzinę ?
- Okay.
Poszłam do domu, tam przywitałam się z opiekunką Leny oraz z Mike'm. Ruszyłam na górę, następnie zaczęłam się przygotowywać. Podreptałam do łazienki. Po 30 minutach wyszłam, zeszłam na dół, zjadłam obiad i wyszłam. Po chwili byłam pod domem Martina. Niepewnie zadzwoniłam dzwonkiem. Otworzyłam mi młoda, zgrabna oraz ładna kobieta.. Pewnie mama Martina.
- Dzień dobry. Nazywam się Julie Castain. Przyszłam do Martina - uśmiechnęłam się i podałam rękę
- Dzień dobry. Jestem mamą Martina. Miło mi. Martin masz gościa ! - uśmiechnęła się, uścisnęła moją dłoń i zaprosiła do środka.
Chwiejnym krokiem weszłam do wnętrza domu.. Jego rodzina miała piękny oraz duże mieszkanie. Po chwili zszedł Martin. Poszliśmy do jego pokoju, który znajdował się na górze. Usiadłam wygodnie na łóżku, a on podał mi pada. On usiadł blisko mnie i objął swoim ramieniem. Był taki uroczy.. Zaczęliśmy grać.
*Oczami Isabelli*
    Po powrocie ze szkoły zjadłam obiad i poszłam na górę, aby odpocząć. Położyłam się na łóżku, sięgnęłam do szuflady po słuchawki i podłączyłam do mojego MP3. Po chwili usnęłam. Obudziłam się i zerknęłam na wyświetlacz. Była 18:09. Zwlokłam się z łóżka i zeszłam na dół.
- W końcu wstałaś. Musiał to być ciężki dzień. - powiedział tata.
- Tak trochę - odparłam i usiadłam na krześle przy stole
-Opowiadaj, jak był w szkole ? - zagadnęła mama
- No wiesz.. Tak jak zawsze.. Dużo nudnych zajęć. Oczywiście oprócz zajęć tanecznych - zaśmiałam się
Gdy w końcu przyszedł Mike od Leny zaczęłam się z nim wygłupiać. Zaczęło się od biegania i ganianiu się po całym domu, a skończyło na gilgotaniu się i tarzaniu na podłodze w salonie. Później weszłam na Facebooka, Twittera oraz Instagrama. Julie była dostępna mobilne, więc od razu napisałam do niej co robi.
-Jestem u Martina, gramy na PS3 :3 - błyskawicznie odpisała
- Julie... Czy coś się kręci ? :D - zapytałam
- Isaa.. Przestań to tylko przyjacielskie spotkanie :)
- Jasne, zawsze się tak zaczyna a później będzie co innego.
- Przestań.. Wszystko się okaże w swoim czasie.
*Oczami Julie*
  Gdy dochodziła 19:00 postanowiłam wracać do domu.
- Martin ja już będę spadać.. - uśmiechnęłam się i wstałam
- Okay.. Julie poczekaj.. - złapał mnie za rękę
- Tak ? - zapytałam patrząc mu w oczy
On ujął moje dłonie w swoje.
 - Julie chciałem Ci powiedzieć, że nigdy nie spotkałem tak wyjątkowej osoby jak Ty.. Bardzo, bardzo Cię polubiłem i nie chcę, żeby to się zmieniło. - przytulił mnie
- Ja też nie chce. Ja również Cię bardzo, bardzo polubiłam - odwzajemniłam przytulas
Martin odprowadził mnie do drzwi, pożegnałam się z jego mamą, a wychodząc brunet dał mi buziaka w policzek.
Będąc już w domu, weszłam do kuchni, tam byli już rodzice. Przywitałam się z nimi.
- Hej skarbie, słyszałam, że byłaś u sąsiada - uśmiechnęła się.
- Hejka, a no prawda, prawda - odwzajemniłam uśmiech, nakładając sobie kolacje.
Po kolacji, poszłam na górę, weszłam do łazienki, tam wzięłam sobie prysznic. Następnie w piżamce położyłam się do łóżka, z laptopem na kolanach. Weszłam na portale społecznościowe. Widząc naszą paczkę napisaliśmy na naszej grupowej konwersacji. O 22:00 wyłączyłam laptopa i szykowałam się do spania. Chwilę potem dostałam SMS'a od Martina.
' Dobranoc księżniczko ♥ '
' Dobranoc :* ♥ ' - odpowiedziałam
Niedługo zapadłam w sen.

*Oczami Isabelli*
  O 22:30 dostałam wiadomość od Nico. Napisał mi dobranoc a ja mu to samo. O 23 poszłam spać.







______________________________________________________________________________
                                                         No i jak Wam się podoba ?
                                                     2 komentarze = następny rozdział
                                                      To dla nas jest bardzo ważne !
                                                                                                                                             / Julie

czwartek, 1 stycznia 2015

Rozdział 5

*Oczami Isabelle*
    Mamy 1 września.Jest ciepło, jak w lato. Lecz teraz musimy się bardziej przyłożyć do nauki, aby zdać w przyszłym roku maturę. Z rozmyśleń wyrwał mnie głos mamy:
- Kochanie wstawaj! Jest już ósma.
 Przetarłam oczy i chwiejnym krokiem wstałam z  łóżka, a następnie poszłam do łazienki. Przemyłam twarz i zeszłam na dół. W kuchni przy stole siedział Mike jedząc płatki owsiane. Dosiadłam się, a mama podała mi talerz z jedzeniem. Po kilku minutach odłożyłam naczynie do zmywarki i podreptałam na górę. Strój leżał już na fotelu, więc zgarnęłam go i  weszłam do łazienki. Przebrałam się w to.

 Następnie lekki makijaż i gotowe. Wybrałam jeszcze z pokoju pasujące dodatki i znów znalazłam się na dole. Na zegarze była już 9:20. Szykowałam się do wyjścia, tak jak ustaliliśmy z paczką, że spotkamy się o 9:30 pod wielkim dębem na naszej ulicy. Jest to największe drzewo w 'Alei drzew'. Jeszcze dodatkowo zrobiłam zdjęcie na Insta i wyszłam. Mama miała iść z Mike'm za dwadzieścia dziesiąta, ponieważ jego szkoła jest bliżej niż moja. Wyszłam z domu i ruszyłam w stronę wyznaczonego miejsca.
*Oczami Julie*
   Obudziłam się wcześnie i od razu zaczęłam się szykować. Po śniadaniu weszłam do łazienki. Umyłam zęby, opłukałam twarz i zaczęłam się ubierać w to:

 Umalowałam się i wyszłam. Miałam jeszcze 20 minut, więc włączyłam TV. Niestety mój relaks nie trwał długo bo po chwili przybiegła Lena. Trochę się z nią pobawiłam i gdy zobaczyłam, że jest 9:15 poszłam do przedpokoju, założyłam buty, wzięłam torebkę i gdy tylko się pożegnałam wyszłam.
*Oczami Nicodema*
   Wszyscy wspólnie spotkaliśmy się pod wielkim dębem i następnie ruszyliśmy do szkoły. Budynek znajduję się dwie ulice dalej, na szczęście, nie jest tak bardzo daleko. Podczas drogi nie obyło się bez śmiechu. Gdy tylko doszliśmy do budynku, zatrzymaliśmy się. Na placu było pełno osób. Gdy spojrzałem na wyświetlacz w telefonie była 9:50 i prawie wszyscy szli na sal gimnastyczną. Po godzinnej mowie dyrektorki wszyscy rozeszli się do klas. Widziałem jak Lucas poszedł do sali 8, więc i ja wziąłem Isę za rękę i poszliśmy do sali nr 15.
*Oczami Martina*
   Wraz z Julie i Fran poszliśmy pod salę nr 13. Była to klasa plastyczna. Równo o 10:00 zabrzmiał dzwonek i nauczyciel przyszedł.
- Dzień dobry! Nazywam się Mr. Calvin i będę waszym wychowawcom oraz nauczycielem plastyki.....
*Oczami Lucasa*
   Gdy wszedłem do sali jak zwykle zobaczyłam naszą rozbawioną klasę. Przywitałem się z kolegami i zająłem miejsce. Niedługo po dzwonku wszedł Mr. Frozen. Jest on chyba najbardziej rozrywkowym nauczycielem w tej szkole. Pozwala na wszystko, a na dodatek prowadzi ciekawie zajęcia.
*Oczami Isabelle*
   Razem z Nico pobiegliśmy do sali, ponieważ był już dzwonek. Przeprosiliśmy za spóźnienie i zajęliśmy miejsce pod ścianą. Naszymi nauczycielami byli Mrs. Parks i Mr. Rob. Prowadzili zajęcia wspólnie, bez podziału. Już 40 minut później siedzieliśmy na ławce przed szkołą, czekając na resztę. Kilka minut później już przyszli.
*Oczami Fran*
   Gdy tylko nauczyciel wszedł do klasy, zaczął swoja przemowę. Gdy skończył przedstawił wszystkim nowego ucznia czyli Martina. Potem już tylko gadał o tym co będziemy robili w tym roku szkolnym i podał plan lekcji. Gdy wyszliśmy z sali napotkaliśmy Lucasa przy wyjściu i poszliśmy na naszą ławkę. Tam, zobaczyliśmy już całujących się Isę i Nicodema.
Gdy tylko nas zobaczyli zaśmiali się. Podeszliśmy i Julie powiedziała:
- A co wam tak wesoło? - zapytała z uśmiechem.
- Wieliście takie miny, ze bez śmiechu by się nie obeszło. - powiedział Nicodem i znów się zaśmiali.
- No bo... wy..... o co chodzi? - zapytał Martin śmiejąc się.
- Jesteśmy parą. - Odpowiedział Nico i przytulił Isę.
- No to gratulujemy. - powiedziałam.
- Będziemy tu tak siedzieli, czy pójdziemy gdzieś świętować rozpoczęcie roku? - powiedziała Julie
- To chodźmy do kawiarni - odpowiedziałam
- Tak gdzie zawsze? - dodał Nico.
- Tak.
   *Oczami Martina*
   Idąc już do wyjścia z terytorium szkoły zza roku wpadła na mnie jakaś blondyna. Oboje się przewróciliśmy, a z tyłu słyszałem tylko głos Julie " Znowu, ta diwa". Wstałem i podałem rękę nieznanej dziewczynie:
- Przepraszam. Podaj rękę, pomogę ci wstać.
- Nie, to ja przepraszam. To moja wina. - podała mi swoją dłoń.
 Otrzepała się i powiedziała:
- Jestem Valerie, a ty przystojniaku?
- Martin.
- Miło mi cie poznać.
- Mnie również.
- To do zobaczenia. -odeszła kawałek, machnęła włosami i odwróciła głowę.

*Oczami Julie*
   Co to za suka! Przyczepia się jak rzepa do wszystkich przystojnych chłopaków. A teraz co? Teraz poluje na Martina! Co za debilka! Chce mi odebrać wszystkich przyjaciół. A dlaczego? Kiedy , gdy miałyśmy 6 lat, nasze mamy wysłały nas na konkurs "Miss w Przedszkolu". Do tamtego czasu byłyśmy przyjaciółkami. Ale gdy okazało się, że to ja wygrałam konkurs, zaczęła krzyczeć, że to jej się należy korona, że ona jest najpiękniejsza, a nie ja. Pociągnęła mnie za włosy i zaczęła mnie szarpać. Od tamtej  pory nienawidzimy się. Cały czas robi mi na złość. Nawet próbowała mi popsuć przyjaźń z Isą, ale to się jej nie udało. Teraz będzie chciała mi zrujnować znajomość z Martinem. Jak ja jej nienawidzę!
*Oczami Lucasa*
    Po spotkaniu Valerie, udaliśmy się do naszej ulubionej kawiarni. Zamówiliśmy cole i jedzenie i poszliśmy na kanapy. To była taka młodzieżowa kawiarnia: zamiast krzeseł były dwie kanapy na przeciwko siebie i dwa fotele też po obu stronach  jednego stolika, kolory ścian były fioletowe a meble czarno-białe. W tle leciała muzyka. Uwielbialiśmy tam chodzić po lekcjach, gdy był czas. rozmawiając o szkole, Marti zapytał:
- Julie, czemu nie lubisz Valerie?
-My wszyscy jej nie lubimy - odpowiedziała Fran
- Uważa się za najpiękniejszą, najcudowniejszą i najmądrzejsza dziewczynę na świecie. - powiedziała Isa
- Jest zadufana w sobie, przemądrzała, pomiata ludźmi, nawet swoją przyjaciółką.. - dodała Julie.
- Moglibyśmy wymieniać w nieskończoność jej wady. - powiedziałem
   Dalszą część rozmowy przerwał kelner.
* Oczami Nicodema*
   Około godziny 17 wyszliśmy z kawiarni i ruszyliśmy do domów. Lucas i Fran poszli razem już od skrzyżowania a my we czwórkę poszliśmy na  Avenue des Champs-Elysees. Na pożegnanie przytuliłem Isę i wróciłem do domu.
*Oczami Julie*
   Gdy szłam za Isą do domu, Martin złapał mnie za rękę i powiedział:
- Ej, Julie czemu byłaś taka oschła, przez popołudnie? To przez ta Valerie, prawda?
- Tak, to przez nią. Bo ona zawsze chciała mi zepsuć życie. teraz widzę, że chce zepsuć nasza przyjaźń.
- Nie martw się, i tak to się jej nie uda. - uśmiechnął się, pocałował mnie w policzek i się pożegnał.
   Weszłam do domu i położyłam się na kanapę.
*Oczami Fran*
Jak zawsze Lucas odprowadził mnie do domu - kochany. Pożegnałam się i weszłam do środka. Musiałam spakować się na jutro, no bo to będzie pierwszy dzień  nowego roku szkolnego. Potem rozmawiałam z przyjaciółmi na Skypie. Około godziny 22 zasnęłam.

___________________________________________________________________________________
No i jak wam się podoba? 
Bo mi jakoś  nie za bardzo. :(
Przepraszam, że tak długo nie wstawiałam, ze nie za bardo miałam czas. Teraz postaram się regularnie wstawiać swoje opowiadania. 
Jest jedna uwaga. Ponieważ jest dużo czytających a żadnych komentarzy, a więc i brak motywacji dla nas. :/ Tak więc prosimy abyście pisali swoje opinie w komentarzach  na temat rozdziałów. ;)
                  / Isabelle